Stół konsolowy z blatem Scagliola
nr 1015
Opis
Stół konsolowy z blatem Scagliola, wsparty na czterech graniastych, zwężanych ku dołowi nogach, ze złoconymi dekoracjami przy wystających elementach. Listwa w oskrzynieniu szeroka, zdobiona złoconymi, greckimi wzorami geometrycznymi oraz mniejszymi rozetami kwiatowymi. Na górze blat Scagliola. To typowy wzór stołu konsolowego lub przyściennego (tzw. pier table) o charakterze reprezentacyjnym.
Konstrukcja drewniana w polichromii i złoceniach, blat wykonany w technice Scagliola, Włochy XX w.
Scagliola (pochodząca z Włoch, rozwijająca się od przełomu XVI i XVII wieku) to genialna, niezwykle pracochłonna technika artystyczna, która miała na celu imitowanie drogich i trudnych w obróbce mozaik z kamieni półszlachetnych (tzw. pietra dura).
Nazwa pochodzi od scaglia – specyficznej odmiany gipsu (selonitu), który występuje w regionie Emilii-Romanii.
Idealnie gładka, lustrzana powierzchnia, która do złudzenia przypomina marmur i rzadkie minerały, dawała artyście znacznie większą swobodę w malarskim cieniowaniu detali, co świetnie widać na omawianym stole w motywach kwiatowych i centralnym medalionie.
Blaty scagliola były bardzo drogie i traktowano je jak dzieła sztuki – równe obrazom. Wyższa podstawa sprawiała, że osoba stojąca przy stole lub przechodząca obok mogła podziwiać misterny wzór blatu pod lepszym kątem, bez konieczności mocnego schylania się.
Przy takich stołach nie siedziało się na krzesłach. Stały one w salonach, reprezentacyjnych holach lub galeriach pałacowych – najczęściej pod ścianą, bardzo często pod wielkim lustrem. Służył do eksponowania luksusowych przedmiotów: drogich świeczników, zegarów kominkowych, wazonów czy porcelany. Ponadto w XIX i na początku XX wieku wyższe stoły służyły też w salonach jako tzw. stoły bufetowe podczas przyjęć do serwowania trunków lub przekąsek na stojąco lub jako stoły, przy których na stojąco przeglądano albumy, ryciny czy księgi gości.
Wymiary
92 x 140 x 86 cm
Cena
11500 zł